Welkom in Vietnam.

Wat een aanpassing... Als je van de rustige eilandjes in Thailand komt is de hoofdstad van Vietnam echt super druk! Opnieuw nieuwe ervaringen en andere culturen. Het verkeer in Ho Chi Minh is verschrikkelijk. Ze hebben verkeersborden en verkeersregels maar ze moeten duidelijk nog leren hoe ze die moeten gebruiken. Als je de straat wilt oversteken doe je dit best met je ogen toe en hoop je om levend de overkant te halen. En niet te vergeten, het is de grootste feeststad dat ik ooit gezien heb. Voor ons is Ho Chi Minh iets te druk dus we zijn direct een reisbureau gaan opzoeken. Daar hebben we een busticket gekocht die helemaal van het zuiden naar het noorden rijdt. Je kan stoppen waar je wil voor hoelang je wil. Iets beter bestaat er toch niet? 

Na onze bezoeken aan het war museum en de vele andere mooie plekken besloten we om iets nuttug te doen. We hebben engelse les gegeven aan een paar universitaire studenten van daar. Door het grote succes besloten we de volgende dag hetzelfde te doen in het park. Er kwam super veel volk op af en dat maakte onze dag super goed! Wijzelf leerden ook veel bij over de cultuur van hun. Erna hebben ze ons de lokale eetmarkt getoond waar we met de lokale bevolking iets konden eten! Het was echt de moeite. 

We hebben er zo heel erg van genoten maar we kijken wel uit naar de iets rustigere plekken. Next stop: mūi né

MŪI NÉ

Het is raar om te zeggen maar het eerste vakantiegevoel is weg. We praten veel meer met de lokale mensen en andere die ook op wereldreis zijn. Het is super interessant om hun ervaringen en tips te weten! Zo hebben we ook een deel van onze trip door Vietnam aangepast. Het is een totaal andere manier om te reizen nu. We hebben een leuk koppel leren kennen van Denemarken en leuke gabbers uit Nederland. Samen hebben we een paar leuke uitstappen gedaan naar de witte en de rode duinen in Mūi né. We zijn ook een kleine trektocht gaan maken in een kleine rivier. Super vermoeiend in het water maar wel een mooie natuur. Ons hostel was van een Belgische eigenaar uit Antwerpen dus we kregen een super deluxe kamer voor de zelfde prijs met uitzicht op de oceaan. En niet te vergeten, een super gezellige bar mer 2 zwembaden. Wat was het prachtig!!! Er waren ook veel activiteiten te doen met animatie in het hotel zelf dus we zijn daar een tijdje gebleven samen met onze nieuwe vrienden.

Dà lat

De busrit naar Dà lat was lang! Normaal is het maar 3u rijden maar door het regenseizoen zijn er een paar wegen kapot gegaan en moesten we een omweg maken over een berg met de gekende bergwegelingetjes van daar. Ook de zitjes zijn gemaakt voor Vietnamese mensen dus we hadden niet zoveel plaats. De buschauffeur had gelukkig wat compassie met mijn reisziekte dus we zijn wel een paar keer gestopt. Toen is onze sociale Jonathan beginnen praten met hem. De buschauffeur vond ons zo leuk dat op het einde van de trip er een paar vrienden van hem klaar stonden met een brommer om ons gratis naar ons hostel te brengen. We konden het goed vinden met hun dus we besloten hun voorstel aan te nemen om de volgende dag samen met hun de stad Dá lat te verkennen.
Om 8u in de ochtend stonden Muí en Quan (de namen van onze nieuwe Vietnamese vrienden) klaar met hun brommer om te beginnen aan de trip. Het was totaal anders dan verwacht. We zijn geen enkele andere toerist tegengekomen onder de baan. Ze hebben ons het pure Vietnam getoond. Zo zijn we bij vele lokale families gestopt die elk een andere job doen: een boerderij van aardbijen, de productie van een cocoon tot linnen kleren, een familie die rijst wijn maakt, een familie die bamboo manden maakt,... Het was fantastisch! Zoveel lieve mensen leren kennen en respect gekregen voor wat ze doen. We zijn ook naar een koffieplantage geweest waar ze allerlei soorten koffiebonen laten groeien. Ze maken er ook speciale... Ze voederen koffiebonen aan wezels en wanneer de wezel zijn behoefte doet gebruiken ze dat om koffie van te maken. Uiteraard heb ik zo een koffietje geproefd. Een hele speciale sterke smaak dat je ooit eens moet proberen als koffieliefhebber. Na het zien van nog een prachtige waterval zat onze dag erop. Omdat Muí en Quan zo hilarisch zijn en we het echte Vietnam hebben gezien, hebben Jonathan en ik besloten om een driedaagse trip met hun te doen naar Na Trang. Normaal is dat 8u op de bus maar wij maken de omweg in de bergen om zo de natuur te zien en te stoppen bij de lokale mensen. Door onze ervaring van vandaag met hun kan dat niet anders dan super zijn! We vertrekken overmorgen dus dat beloofd!

Da lat -> Na Thrang

Waar moet ik beginnen... Dit avontuur was onbeschrijfelijk! Iets dat we sowieso later als eerste aan onze kleinkinderen gaan vertellen.
We zijn opgehaald aan ons hotel door Mui en Quang. Op een of andere manier hebben ze al onze bagage aan de moto vastgebonden en weg waren we. We reden door de bergen met prachtige uitzichten. Ons eerste stopje was in een stadje van 1 van de 12 etnische bergdorpjes. Ze leven daar als 1 grote familie en zijn heel arm. Elk dorpje heeft zijn eigen product dat ze produceren en erna verkopen. Zo komen al de bergdorpjes rond. Verder gingen we de eerste dag nog naar een champignon kwekerij en bezochten we heel veel lokale mensen. Iedereen was zo dankbaar dat we langs kwamen gewoonweg om naar hun verhalen te luisteren. De kinderen willden ons continu aanraken omdat ze bijna nooit blanke mensen zien en ze nog nooit armhaar gezien hadden. Die avond verbleven we in een huisje aan het meer. Een resort dat vroeger heel duur geweest moest zijn maar nu wat verlaten was... We hebben met ons 4 een typisch Vietnamees gerecht gegeten waar we zelf de naam niet van kennen maar het was super lekker. De tweede dag reden we verder langs het prachtige landschap. Nu zaten we middenin de bergen. We zijn een familie gaan bezoeken in het gebied dat het meest getroffen was door de oorlog. Een paar oudere lokale mensen vertelden ons wat verhalen over de oorlog en hoe ze nu weer aan het heropstarten zijn. Ons tweede bezoek die dag was bij een familie die rijst wijn maakt. We dachten bij onszelf mmm nog eens een lekker wijntje maar jammer genoeg is hun rijst wijn een sterke drank van 60 graden... Na 1 slok hadden wij al genoeg! Doordat deze familie de wijn maakt, lopen de volwassenen ook telkens zat rond... Het was hartverscheurend om te zien. Er waren in die familie 4 koppels en 27 kindjes die er allemaal verwaarloost uitzagen. Het voelde niet goed om daar te zijn... We hebben onze tijd daar dan maar gespendeerd aan de kinderen en hebben ze wat eten gegeven en spelletjes met hun gespeeld. Het is niet veel maar ik hoop dat ze die dag een goede dag hadden... Erna zijn we naar de jungle gereden en hebben we een wandeling gemaakt. Plotseling kwamen we midden in de bergen een verborgen paradijs tegen met watervalletjes en helder blauw water. Nog een geluk dat we onze zwemkleren bij hadden! Na een drukke dag zijn we naar de hoofdstad van het middenland gereden waar Mui en Quang een hotelletje geboekt hadden voor ons. Onze laatste avond hebben we gevierd met een bbq op straat met allemaal lokale mensen. Op de laatste dag zijn we veel familie zaakjes gaan bezoeken. Waaronder het maken van bakstenen, trommels met buffalohuid, een blacksmith, hazelnoot olie, een olifantverzorger en kweker en een peperbolplantage. De drie dagen waren fantastisch! We hebben zo veel bijgeleerd over de cultuur en we zijn gaan houden van de mensen van Vietnam. Mui en Quang hebben ons het mooiste van Vietnam getoond en ook de werkelijkheid. Na een verdrietig afscheid zijn we op de bus gestapt richting Hoi An.

Hoi an

De stad van de lampionnen of van de liefde. Een super gezellig stadje in centraal Vietnam. We verbleven in een kleine villa dat maar 3 kamers verhuurden en een zwembad had. Het was dus heel rustgevend na ons groot avontuur! De eerste dag hebben we een tour geboekt naar de nieuwe golden bridge with the two hands. We wilden enkel de brug zien maar dat was niet mogelijk omdat het hoog in de bergen lag en je dus enkel met een tour meekon. Eenmaal aangekomen zagen we een enorme kabellift en super veel toeristen dus het was weer even aanpassen. Als we boven kwamen konen we ons ogen niet geloven! Kastelen, historische gebouwen,... We waren weer in Europa! Het leek totaal niet op Vietnam en het was raar om zo iets groot te zien terwijl je weet dat er beneden zoveel armoede is... De brug zelf was super mooi! Erna mochten we vrij rondlopen in het park wat dus eigenlijk een pretpark was. Het voelde zo raar om iets westers te doen. In Hoi An hadden we niet zoveel geluk met het weer dus waren er niet veel mogelijkheden om iets te doen. Onze boottrip om te gaan snorkelen was dus ook geannuleerd. Maar door de storm waren er wel grote golven dus een geluk bij een ongeluk, we konden surfen! Wat voelde het goed om weer op een plank te staan! We waren net 2 kleine kinderen die voor het eerst golven zagen! In de avond zijn we onze vrienden van in Mui né weer tegengekomen en zijn we samen iets gaan eten. Een super tweedaagse in een super mooie stad!

Ninh binh en Phong nha

Op de weg naar Ninh binh hebben we een tussenstop gemaakt in Phong Nha. Een super klein stadje maar met een super groot natuurgebied. De stad staat bekend om zijn 400 grotten dus dat is al eens de moeite. Ook de grootste grot van de wereld is daar maar dat kost 3 duizend euro om die te bezoeken dus dat hebben we niet gedaan. We zijn wel naar een nationaal park geweest waar we een stevige wandeling hebben gemaakt. Het was alweer prachtig. Het blijft ons verbazen hoe mooi het hier elke dag opnieuw is... Erna besloten we naar de dark cave te gaan. De enige mogelijkheid om de grot binnen te gaan is door een zip-line (deathride). Dan moet je verder gaan al zwemmend. Eenmaal in de grot was het super mooi en groot! We hebben in de grot een modderbad genomen waarbij uiteraard ook een moddergevecht aan vasthangt. Om uit de grot te graken moesten we kajakken. Het was een super toffe ervaring.

Na onze avontuurlijke dag kwamen we toe in een gezellig huisje die een kamertje overhad voor reizigers. De mevrouw heeft ons fietsen uitgeleend en zo hebben we een route van 50km gedaan. We zijn tempels in de bergen gaan bezoeken waar we ook een beklimming hebben gedaan naar de top van de berg. Duidelijk geen goed idee op teenslippers want ik ben de mijne verloren en moest dus op blote voeten terug... Lang leven mijn lompheid! Daarna zijn we naar een birdvalley gefietst. Een plaats in de bergen waar alle vogels verzamelen en samen wegvliegen rond een bepaald uur. Super mooi om dat te zien. In de avond hebben we een super tof plekje gevonden om te eten. De bbq zat in je tafel en je moest je eigen vlees kiezen. Na veel gebarentaal en het gebruiken van google translate hadden we wat we wilden maar de hoeveelheid was precies verkeerd ingeschat... Ik denk dat we er zeker met 6 van konden eten. De volgende dag besloten we toch om weer een brommer te huren want we waren allebei stijf... We zijn naar een plek gereden waar we een boottocht gedaan hebben van 2u in het prachtige natuurgebied. Ik heb continu het gevoel dat we in een film spelen over een sprookjeswereld omdat het hier onwaarschijnlijk mooi is. Om de zonsondergang te zien zijn we naar de dragon mountain gegaan. Een stevige beklimming maar wat een uitzicht! De naam is niet voor niets de dragon mountain want op de top stond er een gigantische draak. Ninh binh is een super aanrader omwille van de natuur. Het is overal groen en met leuke beekjes. We hebben genoten van deze leuke plek.

Cat Ba

Onze laatste vaste bestemming in Vietnam. Een eilandje in het Noorden dat nog niet veel toerisme kent. We zijn begonnen met een boottocht rond het eiland dat ons de leuke plekjes liet zien. We hebben op de mooiste plek mogen kajakken onder rotsen en in grotten. We hebben gezwommen in helder blauw water en we zijn naar secret beaches gegaan. Als laatste bezochten we monkey island wat wel de moeite was. Een eiland vol met aapjes! Ze zijn super schattig als ze niet jou dingen proberen stelen... 1 aap heeft Jonathan zijn pintje gestolen en het zelf opgedronken haha! Na het knuffelen en voederen van de aapjes zijn we naar de top van het eiland geweest om alweer een wonder mooi uitzicht te spotten. Op de boottocht hebben we een super leuk koppel leren kennen uit Duitsland: Anni en Sinan dus we besloten de rest van ons verblijf in Cat ba samen verder te zetten.

De tweede dag hebben we met ons 4 een brommer gehuurd om het eilandje rond te rijden. We zijn naar de butterfly valley gereden en toen we daar toekwamen kregen we direct eten voor een gans leger zonder iets te zeggen. Zonder ons daarbij vragen te stellen begonnen we als halve zotten te eten. Toen alles op was kwam er een groepje van 4 personen af dat vroeg aan de eigenaar waar hun eten was dat ze besteld hadden... Oepsie! Maar het heeft gesmaakt! Na een wandeling zijn we verder gereden naar een strandje. We lagen op ons gemak tot wanneer er een kudde buffalo's losbrak en zijn weg vond naar het strand. We besloten dan maar om terug te keren en lekkere vis te gaan eten. In de avond na een beetje te veel rijst wijn zijn we nog eens onze dansbenen gaan testen.

Voor onze laatste dag in Cat ba besloten we iets speciaal te doen. We zijn gaan solo rotsklimmen. Dat is klimmen zonder beveiliging op rotsen van maximum 15m waarbij je op het einde in het water moet springen. Als je valt, val je dus in het water. We waren in het totaal met 8 personen. De eerste keer moesten we een makkelijke route klimmen zodat de gids kon zien welk niveau we aankunnen. Dan hebben we 4u lang geklommen en gesprongen. Het was zalig! Op het einde hebben we de route van 15 meter gedaan waarbij ik bijna in mijn broek gedaan heb en jonathan en ik heel veel wondjes aan over gehouden hebben. Maar het was het waart!

Ha Giang loop van het Noorden

Onze laatste week in Vietnam. Amai wat gaat de tijd snel! Maar omdat we zoveel doen voelt het ook alsof we al langer weg zijn dan 2 maand. Om Vietnam af te sluiten besloten we iets speciaal te doen. Op onze planning stond er dat we naar Sapa gingen maar dat is niet meer aan te raden door de locals door het overvloed aan toerisme. Daarom besloten Jonathan en ik om een 5 daagse te doen op een brommer in het meest noordelijke punt van Vietnam. Dat wou wel zeggen dat ik ook met een brommer moest rijden ondanks mijn gebrek aan een rijbewijs... Gelukkig had ik het rijden al snel onder de knie! Behalve de start in de drukke stad was niet mijn ding... Waarschijnlijk omdat ze geen verkeersregels kennen en allemaal door elkaar rijden. In totaal moesten we 1000 km afleggen. Dat was te doen dachten we, tot wanneer we door hadden dat we alleen maar in de bergen gingen rijden met wegen die niet in een perfecte staat waren. Door de pech met Jonathan zijn brommer de eerste dag moesten we de tweede dag racen tegen de tijd. Het was een uitdaging! Het was dus tijd om te zien hoe snel die brommers gingen. Sneller dan 100km/h haalden we niet maar dat was misschien het beste voor de veiligheid. Omdat we hoog in de bergen zaten was het plots veel kouder en daar hadden we geen rekening mee gehouden. Maar al bij al was het een super tocht. Ik denk dat de foto's zelf niet kunnen tonen hoe prachtig het was.